बच विलमोर र सुनिता विलियम्सको अन्तरिक्ष यात्राको सुरूवात ५ जुनमा पृथ्वीबाट भयो, र उनीहरूको योजना एक हप्ताको यात्रा मात्र थियो। तर, प्राविधिक समस्याका कारण यो यात्रा ९ महिना लामो बन्यो, जसमा उनीहरूले २८६ दिन अन्तरिक्षमा बिताए। उनीहरू बोइङ सीएसटी–१०० स्टारलाइनरको परीक्षण उडानका क्रममा अन्तरिक्षमा पुगेका थिए, तर यानको प्राविधिक समस्याले उनीहरूलाई अन्तरिक्ष स्टेसनमा बस्न बाध्य पार्यो। यस घटनाले रुसका भालेरी पोल्याकोभले ४३७ दिन र अमेरिकी अन्तरिक्ष यात्री पेगी वाइटसनले चार किस्तामा ६७५ दिन अन्तरिक्षमा बिताएका रेकर्डहरूको सन्दर्भमा, २८६ दिनको बसाइ अहिलेसम्मको लामो नभए पनि, यो एक महत्वपूर्ण घटना बन्यो।

अन्तरिक्षमा बस्दा उनीहरूले फ्रोजन फूड, चकलेट, सुपलगायतका खाना खाएर समय बिताए। पृथ्वीमा फर्किने बेला, गुरुत्वाकर्षणको प्रभावले उनीहरूलाई सामान्य हिँडाइमा फर्कन गाह्रो भयो, त्यसैले उनीहरूलाई ’रोलिङ चेयर’मा राखेर ओर्लाइयो। अन्तरिक्ष यात्रुहरूको २८६ दिनको लामो बसाइ सामान्य यात्रुहरूको यात्राबाट निकै फरक थियो, र उनीहरूलाई पृथ्वीमा फर्किएपछि थुप्रै शारीरिक र मानसिक परिवर्तनको सामना गर्नु परेको थियो।

यो घटनाले केवल वैज्ञानिक दृष्टिले मात्र होइन, राजनीतिक र व्यापारिक दृष्टिले पनि ठूलो ध्यान आकर्षित ग¥यो। बोइङको असफल परीक्षण र स्पेस एक्सको सफलता बीचको प्रतिस्पर्धाले यो घटनालाई व्यापक प्रचारमा ल्यायो। एलन मस्क र अमेरिकी राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्पले यसलाई आफ्नो राजनीतिक र व्यापारिक लाभका लागि प्रयोग गरे। ट्रम्पले मस्कलाई अन्तरिक्ष यात्रुहरूलाई चाँडो पृथ्वीमा ल्याउन आग्रह गरेका थिए, र मस्ककै अन्तरिक्ष यानबाट उनीहरूलाई फर्काउने काम गरियो। यस घटनाले स्पेस एक्स र बोइङको बीचको प्रतिस्पर्धालाई थप तीव्र बनाएको थियो, जसले अन्तरिक्ष यात्रा र यसको व्यावसायिक पक्षलाई नयाँ दृष्टिकोणमा राखिदियो।