कल्पना घिमिरे
बुटवल नेपालको प्रशासनिक वृत्तमा नरहरी घिमिरे एउटा यस्तो नाम हो, जसलाई कठोर अनुशासन, नियतिप्रति प्रतिबद्धता, र कानूनी विवेकसहितको प्रशासनिक कौशलका रूपमा चिनिन्छ। हालै गृहमन्त्रालयको निर्णयले उनलाई त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलको प्रमुख अध्यागमन अधिकृतको जिम्मेवारी दिएको छ। यो पद अत्यन्तै संवेदनशील, रणनीतिक र आलोचनाको केन्द्रमा रहँदै आएको छ।
🌐 व्यवसायिक यात्रा: अख्तियारदेखि गृहसम्म
नरहरी घिमिरे लामो समयसम्म अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोगमा सहसचिव तथा प्रवक्ताको रूपमा कार्यरत थिए। भ्रष्टाचार विरुद्धको संस्थामा कार्यरत रहँदा उनले संवेदनशील मुद्दाहरूमा बोल्न र जिम्मेवारी लिन कहिल्यै हिचकिचाएनन्।
त्यसपश्चात्, उनी गृह मन्त्रालयमा स्थानान्तरण भए। गृह मन्त्रालयबाट खोटाङको प्रमुख जिल्ला अधिकारी (प्रजिअ) मा सरुवा हुँदा पनि उनी केन्द्रबाट स्थानीय प्रशासनमा पनि सजिलै रूपान्तरण हुन सक्ने प्रशासनिक अधिकारीको रूपमा प्रस्तुत भए। खोटाङमा उनले स्थानीय प्रशासनमा सक्रियता, कानून कार्यान्वयनमा कठोरता, र सुरक्षा संयन्त्रसँग समन्वय कायम गर्दै राम्रो छवि बनाएका थिए।
खोटाङमा कार्यभार सम्हालेको जम्मा चार महिनामै, उनलाई गृहमन्त्रालयले त्रिभुवन विमानस्थलको अध्यागमन महाशाखामा प्रमुख अध्यागमन अधिकृतको जिम्मेवारीमा फर्काएको छ। यो जिम्मेवारी पूर्व प्रमुख विष्णुप्रसाद कोइरालाको सरुवासँगै आएको हो। कोइरालाले ५२ दिनको छोटो अवधिमा सुधारका काम थालनी गरेका थिए, तर त्यसैबीच अचानक सरुवा हुनुले नयाँ प्रमुखप्रति अपेक्षा पनि बढेको छ।
नरहरी घिमिरेको काम गर्ने शैली कानूनी प्रक्रिया, समयपालन, आचारसंहिता पालन, र प्रणालीगत सुधारमा केन्द्रित रहँदै आएको छ। उनले भ्रष्टाचारमाथि कडा निगरानी गर्नुपर्छ भन्ने विश्वास राख्छन्।
अध्यागमन महाशाखा, जहाँ भिसा व्यवस्थापन, अन्तर्राष्ट्रिय आगमन/प्रस्थानको नियमन, भिआइपी ट्राफिकको पारदर्शिता लगायतका जटिल र चर्चित मुद्दा छन्, त्यहाँ उनको व्यवस्थापकीय अनुभवले ठोस परिणाम दिन सक्ने विश्वास व्यक्त गरिएको छ।
घिमिरेले कोइरालाले थालनी गरेका कतिपय सुधारहरूलाई निरन्तरता दिने कि नयाँ बाटो अवलम्बन गर्ने भन्ने जिज्ञासा उब्जिएको छ। भिजिट भिसा प्रकरण, वीआईपी दुरुपयोग, कर्मचारी अनुशासनहीनता, र राजनीतिक हस्तक्षेपजस्ता चुनौतीहरू उनको लागि सजिलो हुने छैन।नरहरी घिमिरेको प्रशासनिक यात्रा उनीलाई सिर्जनात्मक नेतृत्व गर्ने खालको अधिकारी बनाएको छ।
तर यो पनि उतिनै यथार्थ हो — त्रिभुवन विमानस्थलको कुर्सी सधैं चुपचाप बस्ने ठाउँ होइन। यहाँ हरेक कदम समाचार बन्छ, हरेक निर्णय विवादमा आउन सक्छ।
